Τι είναι Ψυχοθεραπεία;

Κατά κανόνα ο όρος «ψυχοθεραπεία» σχετίζεται με την διαδικασία της αποκατάστασης, μεταβολής ή βελτίωσης της ψυχικής υγείας του ατόμου.

Η ψυχοθεραπεία είναι μια διαπροσωπική και προσωπική διαδικασία που αποσκοπεί στο να βοηθήσει το άτομο ώστε να κατανοήσει και να αντιμετωπίσει καταστάσεις, συναισθήματα, στάσεις και αντιλήψεις. Είναι μια θεραπευτική διαδικασία, όπου ο πυρήνας της βρίσκεται στην Διαλεκτική Μέθοδο του Σωκράτη.

Ο θεραπευτικός διάλογος προσφέρει την δυνατότητα ανάπτυξης ικανοτήτων και δεξιοτήτων στην αντιμετώπιση καταστάσεων, αποτελεί βοηθητικό εφόδιο στην ανίχνευση αυτών που στέκονται εμπόδιο στην προσωπική ανάπτυξη και ολοκλήρωση,  και ενθαρρύνει την διεύρυνση εναλλακτικών λύσεων σε προβλήματα και δυσάρεστες καταστάσεις.

Η ψυχοθεραπεία στις μέρες μας έχει κατοχυρώσει μια θέση αποδεκτής και ουσιαστικής μορφής παρέμβασης για συναισθηματικά, κοινωνικά, προσωπικά, διαπροσωπικά, κλινικά, προβλήματα συμπεριφοράς.

Έρευνες υποστηρίζουν ότι η ψυχολογική και η σωματική υγεία είναι στενά συνδεδεμένες και ότι η ψυχοθεραπεία βελτιώνει την γενική κατάσταση της υγείας, ενώ μειώνει αποτελεσματικά το άγχος, την κατάθλιψη και το φόβο. Παράλληλα αυξάνει τη δυνατότητα δημιουργικής επικοινωνίας και μειώνει την ένταση των ψυχογενών σωματικών συμπτωμάτων όπως εξάντληση, ταχυκαρδία, δυσκολίες αναπνοής και ζάλη.

Η ψυχοθεραπεία χρειάζεται όταν οι άνθρωποι:

*Δυσκολεύονται να αλλάξουν κάποια επιβλαβή συνήθεια ή συμπεριφορά.

*Αντιμετωπίζουν δυσκολίες επικοινωνίας στις σχέσεις τους με άτομα του στενού περιβάλλοντος.

*Δυσκολεύονται να βρουν φίλους ή ερωτικούς συντρόφους.

*Η ζωή τους χαρακτηρίζεται από έλλειψη στόχων, αξιών και ιδανικών και δυσκολεύονται να αναλάβουν ευθύνες.

*Συντρίβονται κάτω από το βάρος των περιστάσεων χωρίς να μπορούν να νιώσουν χαλάρωση και χαρά.

*Αισθάνονται ότι χάνουν τον έλεγχο και δεν είναι κυρίαρχοι της ζωής τους.

*Βασανίζονται από πιθανές ψυχογενείς σωματικές ενοχλήσεις όπως: έλκος στομάχου, δερματικά εξανθήματα ή άσθμα.

 Όπως επίσης όταν υπάρχουν έντονα και επίμονα αισθήματα άγχους, φόβου, θλίψης, σύγχυσης, ανίας, εξάντλησης η έλλειψης ελπίδας, χαμηλή αυτοεκτίμηση, εργασιακό στρες, έμμονες ιδέες, ψυχαναγκαστικές πράξεις, διαταραχή της όρεξης και του ύπνου, εξαρτήσεις, θρήνο για τον αποχωρισμό ή το θάνατο αγαπημένου προσώπου, τα οποία δεν μπορούν να ξεπεραστούν και διαταράσσουν την ομαλή λειτουργία της καθημερινότητας.

Ο Ψυχοθεραπευτής προσφέρει:

Ένα περιβάλλον εμπιστοσύνης, αποδοχής και ειλικρινούς ενδιαφέροντος που επιτρέπει να εκφράζονται ελεύθερα οι σκέψεις και τα συναισθήματά ώστε να διερευνηθούν ασυνείδητα κίνητρα, ανάγκες, προσδοκίες, φόβοι και πεποιθήσεις, όπου καθορίζουν τη ζωή του ατόμου,  χωρίς να το καταλαβαίνει.

Μια ασφαλή εξερεύνηση των προβλήματων, όπου δημιουργεί νέους λειτουργικούς τρόπους σκέψης και συμπεριφοράς, ώστε να κατανοηθεί και να αντιμετωπιστεί καλύτερα η πραγματικότητα.

Ο ψυχοθεραπευτής ακούει με σεβασμό και προσοχή χωρίς να κρίνει και παρέχει ένα επικοινωνιακό χώρο συναισθηματικής ασφάλειας ώστε να έρθεις σε επαφή με τις άγνωστες πτυχές του εαυτού σου.

Ο ψυχοθεραπευτής δεν καθοδηγεί δυναμικά την πορεία της προσωπικής αλλαγής του ατόμου, αλλά βοηθά στην αξιοποιήση των δυνατοτήτων που υπάρχουν μέσα του ώστε να πετύχει τους δικούς του ρεαλιστικούς στόχους. Η αποδοχή και η γνώση των αδυναμιών του ατόμου βοηθά στο να επιμείνει στις προσπάθειές του για αυτοβελτίωση.

Με τη βοήθεια του ψυχοθεραπευτή το άτομο μαθαίνει να βλέπει πιο αισιόδοξα την πραγματικότητα, και να ερμηνεύει θετικά τα ερεθίσματα που μέχρι τώρα του προξενούσαν άγχος, και φόβο. Ωστόσο, δεν απαλλάσσει το άτομο από την οδύνη αλλά το βοηθάει στην αντιμετώπισή της με χιούμορ και δημιουργικότητα. Αντί να αποφεύγει την εμπειρία της οδύνης, το άτομο μαθαίνει να αποφεύγει τις αιτίες που την προκαλούν.

Επιπλέον, το άτομο αρχίζει να βλέπει πιο ξεκάθαρα και να κατανοεί τη συμπεριφορά των άλλων. Όπως ο θεραπευτής το αποδέχεται και το καταλαβαίνει έτσι και το άτομο αρχίζει να δέχεται τους άλλους και να τους καταλαβαίνει. Μαθαίνει να συγχωρείς τα λάθη τους και κατά συνέπεια επικοινωνεί καλύτερα και βελτιώνει τις σχέσεις του.

Συνειδητοποιεί καλύτερα τη σχέση ανάμεσα στον τρόπο που σκέπτεται, που αισθάνεται και που συμπεριφέρεται.

Αναγνωρίζει και αποφεύγει τις ανεδαφικές προσδοκίες και τους ουτοπικούς στόχους.

Αναπτύσσει τον αυτοέλεγχο και μαθαίνει να προστατεύει τον εαυτό του από τις παγίδες στις οποίες το οδηγούν οι ανεξέλεγκτες, παρορμητικές επιλογές.